Het was vroeg, heel vroeg. Zo vroeg dat de maan nog overwoog een uurtje langer te blijven hangen. Sommigen van ons stonden om half zes al fris en fruitig naast hun bed (gek genoeg vrijwillig), terwijl anderen nog half slaapwandelend naar de club kwamen. Bestemming? Jawel, het vissersdorp Spakenburg! De tegenstander van vandaag: Eemdijk JO9-1. En voor wie denkt dat dat ergens aan de oever van de Eem ligt — nee dus, gewoon Spakenburg. Een dorp waar ze van voetbal houden, maar om verwarring te voorkomen hebben ze de clubs maar kleurtjes gegeven: de Blauwen (Spakenburg), de Rooien (IJsselmeervogels) en dan De Groenen, oftewel Eemdijk. Bij deze laatste nemen ze hun kleur zéér serieus. Alles is groen. Van de trainingsjassen tot de limonade na de wedstrijd. Zelfs de mutsen van de moeders langs de lijn waren groen. Maar wij kwamen als het Gele Gevaar en hadden geen plannen om ons zomaar groen te laten kleuren.

Het Gele Gevaar slaat toe
Met een fris ochtendbriesje dat door Spakenburg woei, betraden onze bikkels het veld. De JO9-1 van VV ’t Vliegdorp was weer compleet. Julian maakte zijn rentree na een nare longontsteking, klasse dat hij alweer tussen de lijnen stond. Ook Björn, Marouan en Levi trotseerden recente griepjes en blessures om er weer bij te zijn. Kanjers!
Het eerste kwart was spannend, maar doelpuntloos. Eemdijk speelde fel en als de bal over de lijn ging, claimden ze die alsof het nationale vissersbelang op het spel stond. Maar waar zij verbaal brutaal waren, pakten wij het voetballend fantastisch op. Merijn was het onwrikbare blok op het middenveld, terwijl Marouan elke poging van Eemdijk resoluut verstoorde. Keeper Pim hield zijn doel schoon, al had hij het drukker met uitschieten dan met keepen; lekker met die kou, beweging hield hem warm!

Doelpunten kwamen in het tweede kwart
Toen de machine eenmaal warm was, begon de pret. Tygo werd op pad gestuurd door een prachtige crosspass van Levi en knalde de bal fenomenaal in de touwen: 0-1! Eindelijk wat beweging voor het uitpubliek, want de tenen werden toch wel frisjes. Kort daarna vond Julian opnieuw Tygo, die zijn tweede van de ochtend scoorde: 0-2!

Groene comeback
In het derde kwart kwam Eemdijk terug. Eerst een onhoudbaar schot, daarna een scrimmage waarbij Pim de eerste inzet nog knap keerde, maar de bal alsnog in het net belandde: 2-2. Tijd voor actie!
Levi liet zien waarom hij onze eigen Speedy Gonzales is achterin, terwijl Julian en Merijn de controle over het middenveld strak in handen hielden. Björn bleef slim voetballen onder welgemeende aanmoediging van zijn vader die hem wat pit toewenste, prachtig om te zien. Tom, scherp als een mes, profiteerde van een foutje van de keeper en haalde uit met zijn linker: 2-3!

De genadeklap
In het vierde kwart deed Eemdijk nog een laatste poging, maar Vliegdorp bleef de bovenliggende partij. Merijn vond met een mooie pass spits Tygo, die zijn hattrick compleet maakte: 2-4! Een prachtige overwinning boys!

Broodje erbij?
De spelers van Eemdijk waren teleurgesteld, maar sportief genoeg om onze jongens een hand te geven. Hun trainer vond het echter nodig om onze trainer een “knakworst” te noemen. Ach ja, er zijn ergere dingen. Misschien had hij gewoon trek na zo’n enerverende ochtend. Sander stoof voor de zekerheid met het team richting de kleedkamer, bang om tussen een broodje te eindigen.

Met een verdiende 2-4 overwinning lieten we een klein geel smetje achter in het verder zo groene Eemdijk. Wat een wedstrijd, wat een bikkels!