Vliegdorp JO14-1 speelt vooral tegen zichzelf

  • Hits: 171
Verliezen is op zich niet zo erg, verliezen van jezelf is vervelend. Dat mag toch wel de conclusie zijn van onze 1e wedstrijd na de winterstop tegen DEV Doorn JO14-1. Uiteindelijk werd met 1-4 verloren, maar dat was echt niet nodig geweest.

De start was ook gewoon goed. Het eerste kwartier was Vliegdorp gewoon de dominante ploeg, en hadden we ook het meeste balbezit. Aanvallend konden we helaas geen echte vuist maken. Weinig echte kansen, maar ook zeker niet voor Doorn. Helaas voor ons pakte de keeper van Doorn een zeker lijkend doelpunt nog uit de hoek, anders hadden we hier zeker meer vertrouwen uit gehaald. Nu was het na een klein kwartier Doorn dat bijna uit de eerste echte kans ook gelijk de 0-1 binnenschoot. Richting de rust was het al zichtbaar dat we de controle over de wedstrijd aan het kwijtraken waren. Toch is er natuurlijk met een 0-1 ruststand nog van alles mogelijk.

In de rust hebben we geprobeerd de boel op te peppen. En het geloof was er ook zeker wel bij het betreden van het veld voor de 2e helft. Maar het was nu wel Doorn wat het beste van het spel had. Wederom waren de kansen spaarzaam aan beide kanten. Na 20 minuten in de 2e helft was de stand nog steeds 0-1. Maar bij ons was de passing wel steeds slechter en daardoor ook veel en snel balverlies. Uiteindelijk breekt je dit natuurlijk op. In de 23e minuut viel dan toch de 0-2. En toen waren we het even helemaal kwijt. Binnen 5 minuten vielen ook de 0-3 en de 0-4 en was de wedstrijd verloren. Gelukkig kon Wessel nog wel de eretreffer maken waardoor de eindstand 1-4 werd.

We zullen het geloof in eigen kunnen weer in de koppies moeten krijgen. Er is veel onzekerheid en dat is nergens voor nodig. Volgende week volgt alweer een nieuwe kans.

Groeten, Jaap

Vliegdorp JO14-1 sluit seizoen af met goede 2e helft tegen DOSC JO14-1

  • Hits: 266
Tegen DOSC, dat in de bovenste helft van de competitie meedraait, hebben we een verdienstelijke wedstrijd gespeeld. Uiteindelijk werd de wedstrijd met 3-0 verloren, maar vooral de 2e helft konden we goed partij bieden. Helaas stond het vizier vandaag niet op scherp, anders hadden we nog wat spanning in de wedstrijd kunnen brengen.

De 1e helft nam DOSC vanaf het begin het heft in handen. Ook al konden ze dat niet direct omzetten in doelpunten. Helaas voor ons was een letterlijke ‘uitglijder’ van Romano (hij gleed weg in de modder) de oorzaak van het eerste doelpunt. Na deze 1-0 konden we nog vrij lang het doel schoon houden. Via de onderkant van de lat werd het in de 20e minuut 2-0, wat ook de ruststand was.

Na de rust stond er een agressiever Vliegdorp op het veld. De wedstrijd kwam meer in evenwicht en het was heel jammer dat we niet de paar kansen die we kregen in een doelpunt konden omzetten. Maar we hielden DOSC veel verder van het doel af en ze hadden soms ook moeite om de aanval op te zetten. Ons middenveld draaide heel wat meters en dat had dus ook resultaat. Pas in de 30e minuut kom DOSC weer scoren, een onhoudbaar schot in de kruising.

Zo zit de najaarscompetitie er al weer op. Even terugkijkend hebben we als compleet team toch een mooie groei doorgemaakt. En zoals al vaker gezegd de rek is er nog niet uit, er is nog veel verbeterpotentieel. Mijn top 3 ter verbetering is duelkracht, handelingssnelheid en strak inpassen. Veel op techniek trainen en meer biefstuk eten 💪 zou ik zeggen 😉. Op naar de voorjaarscompetitie.

Groeten, Jaap.

Één zwaluw maakt nog geen zomer

  • Hits: 230
Waar we vorige week superlatieven tekort kwamen om het spel van Vliegdorp JO14-1 te beschrijven, was het vandaag alsof er een ander team op het veld stond. Dat resulteerde in een kansloze nederlaag van 2-7 tegen het overigens erg goed spelende VRC JO14-1 uit Veenendaal.

De stemming was natuurlijk prima na de hele goede wedstrijd tegen Spakenburg verleden week. Bij winst op VRC zouden we op gelijke hoogte met hen komen. Dus alle reden om hier ook vol voor te gaan. De start was ook prima. In de 5e minuut was het Romano die een uitbraak over rechts keurig afrondde. De 1-0 leek de opmaat voor weer een prima wedstrijd. Helaas bleek het tegendeel waar. Dat het verdedigen van corners onze achilleshiel is bleek wel weer uit het feit dat VRC 2x uit een corner wist te scoren en op een 1-2 voorsprong kwam. Voor rust konden we zelf geen vuist meer maken en omdat VRC nog eenmaal wist te scoren gingen we met een 1-3 achterstand de rust in.

Daar hebben we geprobeerd de spirit er weer in te krijgen, maar om de een of andere reden wilde het vandaag niet vlotten. De tweede helft was het team niet in staat om er nog een echte wedstrijd van te maken. VRC bleef de druk er stevig ophouden en daar hadden we veel moeite mee. Bijna alle duels werden verloren. Na de 1-4 en de 1-5 kon Jayden nog wat hoop terugbrengen door de 2-5 aan te tekenen. Maar zoals gezegd, we hadden het vandaag niet. Met nog 2 goals bepaalde VRC de eindstand op 2-7.

Deze wedstrijden horen er gewoon ook bij. Koppies omhoog houden en vertrouwen houden in eigen kunnen. Volgende week kunnen we het laten zien in alweer de laatste wedstrijd voor de winterstop tegen DOSC.

Vliegdorp JO12-2 kampioen 🏆

  • Hits: 295

Zaterdag 30 november was de laatste wedstrijd voor de jongens van de JO12-2 voor de winterstop. Nog ongeslagen aan kop en ook deze laatste wedstrijd wiste zij in stijl af te maken met maar liefst een overwinning van 13-1. Terecht kampioen en dit werd gevierd met champagne en patat. Trainers en spelers van de JO12-2, gefeliciteerd met jullie kampioenschap !

Superstunt Vliegdorp JO14-1 tegen topploeg Spakenburg JO14-1

  • Hits: 378

Wat een wedstrijd, wat een spanning, wat een strijdlust maar vooral wat een geweldig resultaat. Tegen één van de topploegen uit de 1e klasse gelijk spelen is voor onze jongens een wereldprestatie, maar het had nog mooier kunnen zijn. De uiteindelijke 5-5 was dan ook zeker terecht en meer dan verdiend. Wie dit van tevoren had voorspeld had zeker de jackpot gewonnen. Wat hebben we genoten langs de lijn.

Vooraf hadden we niet teveel illusies over een goed resultaat, vooral proberen het eigen spel te blijven spelen en niet de kop laten hangen bij (de verwachte) tegenslag. Spakenburg JO14-1 had de meeste doelpunten gescoord in de poule, dus de angst zat er wel een beetje in. De 2e doelstelling om niet de kop te laten hangen konden we al snel in de praktijk brengen. Al in de 3e minuut was het Spakenburg wat zich makkelijk door onze verdediging combineerde en eenvoudig de 1-0 binnen tikte. Dat leek de voorbode te zijn van nog meer onheil, maar niets was minder waar. Door wat aanpassingen in de posities konden we de aanvalsgolven beter pareren, en nog belangrijker we kwamen ook zelf aan voetballen toe. De ruit op het middenveld functioneerde goed wat de toevoer richting onze aanvallers garandeerde. Iets waar het de laatste wedstrijden nog wel eens aan ontbrak. Toen Jayden in de 10e minuut de 1-1 binnen schoot kwam het geloof bij het hele team terug. Dit was de opmaat voor een geweldige periode richting de rust. Een leep passje van Lars op Jayden stelde hem in staat er zelfs 1-2 van te maken. Zowaar een echte voorsprong om ons in vast te bijten. En de koek was nog niet op. Een loepzuivere hattrick van Jayden toverde bij veel mensen het ongeloof op het gezicht. Maar het stond in de 28e minuut echt 1-3 voor Vliegdorp op bezoek bij Spakenburg. De concentratie was ook prima in alle linies waardoor we deze stand ook naar de broodnodige rust konden brengen. Want het kostte wel veel kracht.

In de rust elkaar maar eens goed in de arm geknepen. Was dit werkelijk waar? De glimmende gezichten van onze jongens waren prachtig om te zien. Glimmend zowel van trots als van het zweet 😉. De tactiek voor de 2e helft werd nog eens goed doorgesproken en vol vertrouwen liepen we weer richting het veld. Direct bij aanvang van de 2e helft kwamen we weer met beide benen op de grond te staan. In de 2e minuut scoorde Spakenburg al de 2-3 en heel kort daarna zelfs ook de 3-3. En dan moet je nog een half uur stand zien te houden, een loodzware opgave. Maar na deze eerste schrik herpakte het hele team zich weer. Zowel het middenveld zette vroeg druk op de bal en onze verdedigers verdienen een groot compliment door vooral fysiek overeind te blijven. Zo bleef de wedstrijd een kwartier lang doelpuntloos en vervolgens ontspon zich een zinderende slotfase.

Deze werd ingeluid door een prachtige vrije trap van Lars. Vanaf 18 meter plaatste hij de bal heel secuur onder de lat. De kleinere keeper van Spakenburg had geen enkele kans. En ja, dan sta je in één keer weer op een voorsprong. Dan beginnen de knieën van de coaches wel te knikken om dit resultaat dan ook tot het einde vast te houden. Kansen kreeg Spakenburg genoeg, het was dan ook niet onverdiend dat de 4-4 viel. Het was nu vooral de vraag of we het conditioneel konden volhouden en nog de kracht hadden om niet te veel terug te zakken. En waar dat voorheen nog wel eens misging lukte dat nu wonderwel. Er werd geknokt voor elke meter en waar de één een steek liet vallen zette de andere weer het juiste extra stapje. Het was geweldig om te zien, er zat nog volop beleving en bezieling in het team.

Het gejuich rolde bijna over het veld toen wederom Jayden zijn scoringsdrift kom botvieren!! Hij tikte keurig de 4-5 binnen. Zelfs de reserves konden zich niet inhouden en holden het veld in om met elkaar het doelpunt te vieren. Met nog 5 minuten officiële speeltijd was de overwinning nu wel heel erg dichtbij. Helaas voor Vliegdorp werden er door de heel goed fluitende scheidsrechter uiteindelijk 8 minuten blessuretijd bijgeteld. Tot in de 5e minuut van de extra tijd leek het nog goed te komen, maar toen was het toch Spakenburg wat de 5-5 in de hoek van het doel schoot. Het angstzweet brak nog uit toen Spakenburg in de allerlaatste seconde een vrije trap kreeg. Maar deze deerde ons niet meer. Bij het eindsignaal gingen alle Vliegdorp armen de lucht in en het ongeloof bij Spakenburg was van de gezichten af te scheppen.

Ik begon er al mee, en ik eindig er ook mee. Een topprestatie van het hele team. Wat een feest om zo’n wedstrijd met elkaar te beleven en om met zo’n tevreden gevoel huiswaarts te rijden. Het net niet winnen is dan eigenlijk niet meer van belang. Dit was de beste wedstrijd ooit van dit team en we mogen er vanuit gaan dat de groeicurve zich nog verder zal doorzetten. Alle lof ook voor Angela die het teambelang blijft benadrukken en met onverminderde energie het team langzaam maar zeker naar een hoger level tilt. En nu maar even lekker nagenieten met elkaar. Hopelijk volgende week weer feest 😃.

Groeten van een trotse coach