• Hits: 122
Doodzonde was het, een uur lang in staat zijn er een wedstrijd van te maken tegen een fysiek sterke 1e klasse ploeg, is gewoon heel goed. Maar helaas dan toch de laatste 20 minuten een afstraffing krijgen. Uiteindelijk won DOVO JO14-2 met 9-3, maar dat was niet het verhaal van de wedstrijd.

Dat verhaal begon al heel vroeg. Om 08.30 spelen in Veenendaal betekent de wekker op 06.30 uur. En dat voor de zaterdag. Iedereen weet dat je juist zo vroeg direct in de wedstrijd moet zitten. Maar op de een of andere manier lukt ons dat niet. We begonnen heel slap en mochten dankbaar zijn dat het vizier bij DOVO nog niet op scherp stond. Na 10 minuten was het nog 0-0. Maar daarna was het binnen 5 minuten (!!) 3x raak voor DOVO en was het ineens 3-0. Op dat moment houd je je hart vast, maar dan begint Vliegdorp zelf ook te voetballen en ontstaat er direct een heel andere wedstrijd. Vanuit het middenveld werden de vleugels gevonden en de kansen werden ook keurig afgerond. Het was 2x Jayden die vanaf de linkervleugel mooie dieptepasses beloonde met een score. En dan staat het dus gewoon weer 3-2. Dat was voor DOVO wel het sein om fysiek een tandje bij te schakelen. Met name Romano had het zwaar te verduren, en heeft diverse schoppen tegen de enkel gehad. Ook een gele kaart voor de tegenstander bracht geen rust. Ons spel werd geheel ontregeld en we deden daar zelf ook aan mee door te slap de duels aan te gaan. Toch leken we met 3-2 de rust te halen, maar op slag van rust kwam toch nog de 4-2 op het bord uit een corner.

In de rust een pittige speech van Angela om het sentiment om te buigen. Met alleen klagen over de fysiek van de tegenstander kom je er niet. De hand moet zeker ook in eigen boezem worden gestoken. We laten het ook maar gebeuren. De uitwerking was goed, want we begonnen sterk aan de 2e helft. Joshua maakte zelfs de aansluitingstreffer. Zijn eerste schot werd nog door de keeper geweerd maar in de rebound was hij kansloos, 4-3. Op dat moment voelde je dat er veel meer evenwicht was en dat zelfs de tegenstander op zijn hoede was. DOVO gooide er een schepje bovenop waardoor onze spelers heel regelmatig op de grond lagen. Dit haalde ons mentaal weer helemaal uit de wedstrijd en toen was er geen houden meer aan. Een beer van een speler bij DOVO kreeg nu alle ruimte en ik geloof dat alleen hij al nog 4x scoorde in de laatste 20 minuten. Eindstand dus 9-3.

Toch moeten we beseffen dat het echt mogelijk is. Ook in de beker konden we een uur lang goed meegaan, maar dat is niet genoeg. Onze tegenstanders zullen allemaal soortgelijk spel en fysiek vertonen, de sleutel ligt dus bij ons zelf. Hopelijk pakt het team de handschoen op, we zullen elkaar daarbij wel moeten helpen, maar dat gaat zeker gebeuren.

Groeten, Jaap