Op een typische Nederlandse zaterdagmorgen, waarin de parapluutjes weer triomfantelijk langs de zijlijn verschenen, stond er voor Vliegdorp JO9-1 maar één ding op het spel: revanche! Na de krappe nederlaag vorig seizoen tegen de \"robotten\" uit Leersum, was het tijd om de balans recht te zetten. Met de regen als trouwe toeschouwer en een paar verloren wedstrijden in de rugzak, voelde iedereen dat dit de dag moest worden. De wedstrijd van vorige week vergeten we gewoon maar even; toen was het alsof de jongens een potje voetbal met de krant in hun schoenen speelden. Maar vandaag? Vandaag was anders.

Drenkeling of strijder?
De wedstrijd begon niet bepaald als in de droomscenario’s die de fans langs de lijn hadden gehoopt. HDS wist al snel een voorsprong te pakken: 0-1. Maar waar het team van Sander normaal gesproken hun hoofd zou laten hangen, gebeurde er iets opmerkelijks. Alsof er een geheime lading super-paprika’s was geserveerd vooraf in de kleedkamer door moeder Ellen (waarvan iedereen zich nog steeds afvraagt wat erin zat), werd de regen genegeerd en zetten de jongens van Vliegdorp alles op alles. Pim werd wel een paar keer werd getest, maar Vliegdorp zette de toon met druk op de tegenstander. Levi kwam met een corner, waar ze bij Barcelona jaloers op zouden zijn en Tygo? Die volleerde de bal prachtig binnen: 1-1! Het gaf de jongens vleugels. En toen, alsof hij 's nachts gedroomd had van de Champions League, krulde Merijn een vrije trap zo mooi de kruising in dat zelfs Joey Veerman zou geknipperd hebben met zijn ogen, bam! 2-1 voor Vliegdorp! Súúúúúúúúúúúúhhhh.

Wie scoorde er nou echt?
Met de regen nog steeds gestaag vallend, leek niets Vliegdorp te kunnen stoppen. Björn kreeg de bal prachtig voor de goal en terwijl iedereen nog nadacht over wie nou het laatste zetje gaf – Björn of Tom – ging de bal toch echt over de lijn. De jury beslist: 3-1. Maar HDS was niet van plan zich zomaar gewonnen te geven en scoorde twee snelle goals, waardoor de stand weer gelijk was op 3-3. De spanning steeg en je kon de nervositeit voelen, maar Vliegdorp bleef knokken. Bij een balverlies op het middenveld schakelden drie jongens van Vliegdorp direct over naar 'leeuwenmodus' en achtervolgden het jongetje met de bal, die van schrik de bal zomaar teruggaf aan Levi. Hij gaf een mooie pass op Tom die zich met zijn dodelijke linker geen moment bedacht: 4-3!

Het team in topvorm
De wedstrijd ging de derde fase in en daar was het Vliegdorp die de show stal. Een afstandsschot van Merijn bracht de stand op 5-3. Björn en Tygo speelden daarna alsof ze Messi en Neymar waren, met een prachtige één-twee waarbij Tygo de bal koeltjes in het net deponeerde: 6-3. Het leek alsof Vliegdorp op rozen zat en de overwinning binnen was.

De Rollercoaster
Maar in het voetbal is niets zeker, vooral niet met regen, enthousiaste kinderen en een gladde bal. HDS vocht zich terug in de wedstrijd en scoorde twee doelpunten, waardoor het opeens weer 6-5 stond. De regen deerde de jongens allang niet meer. Gelukkig was daar de super scherpe Marouan met een schot van afstand, na een slimme assist van Tom. Het leek de verlossende 7-5 te zijn. HDS gaf echter niet op en maakte weer twee snelle goals. Het werd 7-6 en uiteindelijk, vlak voor het eindsignaal: 7-7! De spanning was om te snijden.

De helden van de dag en een vleugje sympathieke arrogantie langs de lijn
Het hele team van Vliegdorp stond als een huis vandaag. Julian wist op het middenveld keer op keer de bal af te pakken en liet zien dat knokken wel aan hem besteed is; een onvermoeibare motor. En Pim? Die stond weer ouderwets lekker te keepen. Op een cruciaal moment kreeg hij zelfs een welverdiende schouderklop van Merijn na een geweldige redding. Dit soort samenwerkingen lieten zien hoe sterk dit team is. Ook al eindigde de wedstrijd in een gelijkspel, het thuispubliek wist het zeker: Vliegdorp had vandaag de winst verdiend.
Met een doelpuntenregen waar zelfs de herfststorm jaloers op zou zijn en super-paprika's die misschien nog wel even geanalyseerd moeten worden, kon Vliegdorp terugkijken op een heroïsche strijd. En ja, die jongens kunnen voetballen!
Nog een opvallend moment buiten het veld kwam van het publiek van de tegenstander. De supporters van HDS waren deze keer uiterst sympathiek, inclusief één moeder die toch nét iets te enthousiast was. Terwijl iedereen de kwaliteiten van de Vliegdorpse jongens bewonderde, uitte zij haar lichte verbazing met een glimlach: \"Ja, van onze jongens zijn we gewend dat ze zo goed zijn, maar van die van jullie... dat had ik niet verwacht!\" (of zoiets). Hoewel het misschien een tikje arrogant klonk, was het duidelijk goed bedoeld. Gelukkig werd dit in stijl beantwoord, want op het veld bewezen de jongens keer op keer dat Vliegdorp meer dan goed kan voetballen. Vliegdorp JO9-1 bewees vandaag dat ze zowel in de regen als in de strijd geen druppel minder zijn!